Kapat

O An

Anasayfa Şiirler O An

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir hazan akşamı inmiştim sahil kenarına,
Umutlarım çoktan suya gömülmüştü,
Nefret ile bakıyordu bir umutla kurduğum hayallerim,
Geceleri çıkmaz oldu gölgelerim.

Sessiz adımlar atıyordum , titriyordu ellerim
Gülmeyi denedim o an , meğer unutmuşum çoktan.
Silüetin canlandı denizin öbür yakasında,
Ben ise ayakları olmayan çaresiz bir adamdım o an.

Bir yardım aradım etraftan , yoktu çığlıklarımı duyan,
O  an anlamıştım hayat; yalan , dolan….
Denizden kıyıya vuran dalga sesleri , hatırlatıyor seni,
Oturup dinliyorum özlemle hasretini çektiğim kadının sesini..

Bir kelebek kondu o an omzuma,
Senin buse kondurduğun noktaya,
Fark ettim de sensiz sokaklar , denizi kurumuş balık gibi,
çaresiz ve özlem dolu,

Şimdi çıka gelsen denizin ardından , bir daha bırakmam seni ömür boyu..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir