Kapat

Kaçıncı Ayrılık Şehirden

Anasayfa Edebiyat Kaçıncı Ayrılık Şehirden

Evden kaçıncı kez ayrılıyorum bilmem. Daha önce üniversite ve çalışma maksatlı ayrılmıştım. Okul hariç her seferinde elime yüzüme bulaştırıp geri döndüm. O yüzden yolları sevmem. O yüzden ayrılıkları sevmem.
En uzak 874 kilometre falandı ayrılığım evden. Çok özledim. İnsan yaşadığı şehri özler. Çünkü orada annen, baban, arkadaşın var. Şehri değil içindekileri özler insan. Çünkü insanlar özler. Bir şekilde o uzaklıktan nasibimi alıp tekrar döndüm. Bir süre boş kaldım. Bir süre çalışmadım. İnsan büyüdükçe omuzlarında ve ona bakan gözlerin yükü fazlalaşıyor. Kendi evine sığamadığın anlar oluyor. Annen baban onlar seni atacak değiller ya! Ama bir işim olmalı diyorsun. Onlarda hayatını kurmanı istiyor. Sen o bakışların ve düşüncelerin altında eziliyorsun.
Şimdi belki de yaşadığım evden, şehirden son kez çıkıyorum. İstediklerini yapmaya gidiyorum. Kendi hayatımı kurmaya. Elime yüzüme bulaştırmadan bu kez başarmaya gidiyorum. Başaracağına inanarak, kendine güvenle. Ardında bıraktıklarını düşünmeden. Bir valiz, bir çanta ile yola çıkıyorum. Valize kıyafetlerimi, çantama hayallerimi alıyorum. Gidiyorum yine.
Akşamın güven vermeyen siyahının içinde kulağımda sözlerini dinleyemediğim şarkılarla. Ben büyük adam olmaya gidiyorum anne, ben senin oğlun gibi yaşamaya gidiyorum baba…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir