Kapat

Gidiyorum

Anasayfa Edebiyat Gidiyorum

Akşam çökünce, sessiz bir köşede oturup seni düşünmek istiyorum. Ne kadar soğuk olursa, ne kadar sıcak olursa olsun. Ben yokluğuna sarılıp kalkmak istiyorum. Zaten ölüm gibisin, zaten gidişin soğuk. Olsan da olmasan da fark etmez. Sen yoksan mevsimler aynı, benizler hep soluk.

Sabah olduğunda güneşe, gökyüzüne senden kalan hatıralardan bahsetmek istiyorum. Gittiğini cümle aleme haykırayım. Nasıl olsa anlamazlar yine. Zaten kimseye anlatamadım. İçimde senle büyüyen kocaman bir yara. Güneş ne kadar ısıtırsa içimi, o kadar üşümek istiyorum yokluğunda. Ben beni kaybedip bir daha bulmak istemiyorum.

Neyse her günümü sen diye heba etmek istiyorum. Bazıları ”abartıyor” derse inanma. Gel kendi gözlerinle gör. Biliyorum, bir gün çıkıp gelmeyeceksin, ben yollara bakarken o yolları yürümeyeceksin. En azından gel de enkazımı kaldır. Belki anlarsın seni nasıl abarttığımı.

Günleri, ayları hatta yılları bile unuttum artık. O kadar boş ve sıradan ki hayatım. Hani olur da duymak istersen diye söylüyorum. Veda ayının ayrılık gününde yalnızlık yılındayım. Hiçbir şeyin öneminin kalmadığı saatleri yaşıyoruz. Her şey boş, hepimiz hayal. Hepimiz delirmek üzere…

Gidiyorum artık. Yaşadığım şehri bu gece terk ediyorum. Seninle dolu sokakları, seninle yaşanan tüm anıları bir kenara toplayıp bırakıyorum. Gidiyorum. Seni unutmaya, bütün hayata yeniden başlamaya, yeni sokaklara, yeni ışıklara. Senden olabildiği kadar uzağa. Gidiyorum bu gece bir daha acıları görmediğim en derin yere. Bir kağıda tek bir not yazıp gidiyorum bu gece. ”Kendine iyi bak”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir