Kapat

Aklıma Her Geldiğinde

Anasayfa Edebiyat Aklıma Her Geldiğinde

Nasıl da parçalıyorsun içimi. Nasıl yakıyorsun bir bilsen. Seni gördüğüm yerde eriyorum. Seni gördüğümde ölüyorum. Bir bilsen sana olan nefretimi. İnsan nefret ederken nasıl delice sever ki birini? Git benden artık. Git yalvarırım…

Gelme aklıma. Aklıma her geldiğinde küçük bir çocuğun oyuncaklarını dağıttığı gibi dağıtıyorsun kalbimi. Her parçamı ayrı yerden topluyorum. Toparlanamıyorum. En çok yokluğun koyuyor sonra. Senin olmadığın anlara, sensiz geçen her güne küfür ediyorum. Yitip gidiyorum sensiz. Gelme aklıma. Aklıma her geldiğinde kefensiz, mezara giriyorum. Aklıma gelme. Aklım sende kalıyor alamıyorum. Sonra hatırlıyorum. Senden nefret ediyorum. Seni çok seviyorum.

 

Sayfalarca yazı yazabilirim gözlerine. Sen beni görmeden baktığında bile içime işliyorsun. Gözlerin silahsa her göz kırpmanda ateş ediyorsun. Her kurşun isabet ediyor kalbime. Canım yanmıyor hayır, ölü birinin canı yanmaz diyorum. Zaten ben her gün, seni görmediğim her an, seninle konuşamadığı her dakika için canımı acıtıyorum. Kendi bedenime senin adını işliyorum. Hayır kesmiyorum hiçbir yerimi… Sonra aklıma geliyor. Senden nefret ediyorum. Seni de çok seviyorum.

 

Seninle konuşup içimi dökmek istiyorum. İçimde senden kalan her şeyi kıyıya vurmak deniz misali. Gözlerine bakarak şiirler okumak istiyorum. Bir kez olsun karşıma geçip “söyle” demeni istiyorum. Anlatayım istiyorum. Dinle istiyorum. Duy istiyorum. Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum. Nefesim tükenene kadar konuşmak istiyorum. Ulan senden nefret ediyorum. Sonra aklıma geliyorsun kıyamıyorum. Seni çok seviyorum.

Neyse ki artık büyüdüm. Benimle beraber açtığın yaralarımı da büyüttüm. En büyük yara kalbimde kalan. Senin adını verdim bir daha düzelemedim. Geçen gün bir otobüs durağında gördüm. Saçlarını arkaya doğru savurdun. O saçlarından öpmek istedim. Koşup arkandan sarılmak istedim. Sen saçlarını rüzgara değil, bir kırbaç misali yüzüme savurdun. Rüzgara karışan parfümünün kokusunu bekledim. Senin en çok sevdiğim parfümün ayrılık kokusuydu sevgilim. Ben seni yokluğunun kokusuyla sevdim. Her gece senden nefret ettim. Sabahına seni her geçen günden fazla sevdim.

 

Sevgilim; sen beni bırakıp giderken ben hep seninleydim.

Sevdiğim; senden sonra ben her günümü zehir ettim.

Yosun yeşili gözlüm; senden sonra yosun tutan kayadan, yosun kokan denizden, ağaçlardan, ormandan, çimenden ve yeşilden. Kısaca seni bana hatırlatan her şeyden Nefret ettim. Bir senden gidemedim….

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir